De langste dag van het jaar: een zomers ritueel om los te laten

Volgens de traditie spring je over het vuur om een wens te doen. Als je drie keer springt zuiver je jezelf van je zonden. Wie ’s nachts de zee in gaat en over een golf springt, spoelt de slechte geesten van zich af. Als een soort ritueel van loslaten en opnieuw beginnen.

Dit feest doet denken aan oudejaarsavond: het moment waarop we goede voornemens maken. Nu, halverwege het jaar, is het een mooi moment om daar weer even bij stil te staan. Niet om jezelf streng af te vragen of je je goede voornemens volgehouden hebt. Maar als een liefdevol, aandachtig duwtje in de richting van het leven dat je wilt leven. En te beseffen hoe belangrijk het is om eens anders naar je doelen te kijken.

Want waar sta jij nu, zes maanden later? Wat had je jezelf toen gewenst? En leef je nog steeds in lijn met wat je echt belangrijk vindt?

Plannen lopen zelden zoals we gehoopt hadden. Iedereen met een beetje levenservaring weet dit eigenlijk wel. Het kan frustrerend zijn, maar het is ook oké om gaandeweg te ontdekken dat de plannen die je maakte nu niet - meer - bij jou passen. Het is oké als iets anders loopt dan je had gehoopt, want dat hoort bij het onderweg zijn. Daar kom je alleen achter door stil te staan bij wat jij echt belangrijk vindt. 

Elke dag kan en mag een nieuw begin zijn. Toch leert ervaring dat we niet elke dag echt zo zien. Daarom is misschien deze langste dag van het jaar - wat de Spanjaarden zo groots vieren - een goed moment om opnieuw even stil te staan en te kiezen.

Je kunt er voor kiezen om naar de rest van het jaar te kijken, maar hou het wel klein en behapbaar. Wat wil jij deze zomer ervaren? Wat gun jij jezelf de komende dagen? Wat is nu op dit moment belangrijk voor je? En wat als we deze langste dag óók in onszelf zouden vieren?

Stel je eens voor dat jij – net als bij San Juan – iets mocht loslaten. Een overtuiging die je niet meer helpt. Een schuldgevoel. Misschien een streng stemmetje in jouw hoofd dat zegt dat je jezelf moet bewijzen. Of alles altijd ‘goed’ moet doen. Wat zou kunnen verdwijnen? En wat voor ruimte zou je dan voor jezelf kunnen creëren?

Die tradities zijn natuurlijk een mooie symbolisatie en een gezellig samenzijn, maar je hoeft er echt niet per se voor over een vuur te springen. Of naar het Spaanse strand te gaan. Want ook zonder vuur of golven kun je stilstaan bij wat jij wilt loslaten. Misschien is de langste dag van het jaar juist het perfecte moment om jezelf een klein ritueel te gunnen.

Schrijf het op, maak het concreet en geef zo jezelf de ruimte om echt iets te veranderen. Want daarmee zeg je eigenlijk dat je jezelf belangrijk vindt. Dus wat houdt jou nog tegen? Wat gun je jezelf deze zomer? En wat laat je graag achter je?

Evelien schrijft onder het motto 'Zoektocht naar Chronisch Geluk', over thema's die haar raken én waarmee zij in haar praktijk te maken krijgt. Zoals acceptatie, rouw, psychologie, geluk en gezondheid.

Zij werkt met mensen met langdurige gezondheidsklachten en beperkingen, vanuit haar overtuiging dat geluk niet alleen mogelijk is. Maar ook dat je daarin meer in handen hebt dan je soms denkt.

Wil je meer hierover weten? Bekijk de webpagina www.chronischgelukkig.com, voor meer informatie.

Lees hier haar artikel: Voor als vooruitkijken - nu - te veel is, maar je tóch ergens naar verlangt.